Sasha Waltz & Guests
Zweiland

coproductie met Sophiensaele Berlijn, Berliner Festspiele, Schauburg München, Staatsschauspielhaus Dresden

Choreografie en regie: Sasha Waltz * choreografie en dans: Luc Dunberry, Nicola Mascia, Juan Kruz Diaz de Garaio Esnaola, Takako Suzuki, Laurie Young, Klaus Jürgens, Vivianne Rodrigues de Brito * kostuums: Annette Bätz * toneelbeeld: Sasha Waltz en Thomas Schenk * techniek: Martin Hauk

Zweiland in april en mei 2010 op tournee in het MIdden-Oosten en Afrika!

Inspiratiebron voor de nieuwe dansvoorstelling van Sasha Waltz & Guests is de straat. De dynamiek en het pulserende levensgevoel van de straat zijn terug te vinden in ritmische bewegingspatronen en in de bonte verscheidenheid van karakters die hier letterlijk en figuurlijk op elkaar botst. Absurde alledaagse situaties worden afgewisseld met karakterstudies, sprookjesachtige beelden en liederen. De Berlijnse choreografe Sasha Waltz en haar groep waren de afgelopen jaren te gast in het Grand met fantasievolle, haast surrealistische dansvoorstellingen die hun kracht en inspiratie haalden uit het leven van alledag. De verschillende delen van de Travelogue-trilogie speelden zich af op plekken als de keuken, de badkamer of de slaapkamer. De vorige voorstelling 'Allee der Kosmonauten' was een even ingenieuze als vervreemdende verbeelding van het leven in een doorsnee-flatje.

De producties van Sasha Waltz spreken een breed en internationaal publiek. Zo werd 'Allee der Kosmonauten' uitgenodigd door het theaterfestival van Seoel maar was het ook een van de hits van het Springdance-festival. Al haar voorstellingen waren in Nederland als eerste in het Grand Theatre te zien, dat ook ditmaal als coproducent optreedt.

www.sashawaltz.de

Pers

Waltz overtreft zichzelf met 'Zweiland'
Net als in producties als Allee der Kosmonauten en de Travelogue-trilogie spelen in Zweiland geweld en seks een belangrijke rol. Het gaat voortdurend over de strijd tussen de seksen, over verleiding en onderwerping. En onder veel scènes smeult een intense woede die elk moment kan ontvlammen. Maar die, net als in de voortgang van het dagelijkse leven al even snel verdwijnt, omdat andere zaken de aandacht vragen. Zoals humor, waar Zweiland vol mee zit. Van het puur clowneske soort, wanneer de danseressen als gekken achter elkaar lopen te hossen, te trappelen of een schitterende 'vlechtendans' uitvoeren.
Of de tafeldans, die begint met een agressief hakkengetrappel van danseres Laurie Young en eindigt in een wonderschone scène waarin danseres Vivianne Rodrigues de Brito als bruidje op het straatfeest over tafels, stoelen en langs en aan een ladder gedragen wordt. Een puur surrealistische filmscène, gevolgd door opnieuw een hoogtepunt van wondere schoonheid als zij met haar bruidegom op diezelfde ladder razensnel rongedraaid wordt. Zodat datgene wat dans al eeuwen vergeefs probeert te bereiken - los van de grond komen in een ultieme gewichtloosheid - ineens werkelijkheid wordt. Adembenemend.
Meer dan in welke vorige voorstelling ook heeft Waltz het voor elkaar gekregen een ijzeren logica in het geheel aan te brengen zodat al die zogenaamde losse scènes een stevige samenhang krijgen. Hoe sterk sommige onderdelen ook contrasteren, zoals humor met geweld, lome sensualiteit met platte slapstick, het onderlinge verband blijft voelbaar. Je merkt dat de choreografe gegroeid is en kWaltz meer dan ooit in staat is een hechte voorstelling te maken. Met Zweiland overtreft zij zichzelf."
Eric Bos in Nieuwsblad van het Noorden, 24-10-1997

Deutsch

In 'Zweiland' führt Sasha Waltz das Publikum zum ersten Mal in einen öffentlichen Raum: die Strasse. Typen unterschiedlichster couleur prallen hier aufeinander. Die Dynamik und das pulsierende Lebensgefühl der Strasse spiegeln sich in den rhytmischen Bewegungssequenzen wider. Im Unterschied zu Allee der Kosmonauten, wo sich Sasha Waltz durch konkrete soziale Lebensverhältnisse inspirieren liess und diese in einem verfremdeten Realismus auf die Bühne brachte, sucht sie in 'Zweiland' eher eine poetische Annäherung an das Thema 'Bilder aus Deutschland'. Gesellschaftliche Verhältnisse werden auf der zwischenmenschlichen Ebene dargestellt und dadurch direkter erfahrbar. Die symbolische Zahl 'Zwei' wird in verschiedenen Formen sichtbar: Zusammenwachsen, Zweisamkeit und Entzweiung, Verzweiflung. Absurde Alltagssituationen wechseln sich ab mit Charakterstudien und märchenhaften Bildern. Deutsche Lieder aus versiedenen Jahrhunderten werden von den Darstellern selbst interpretiert und lassen so Musik und Tanz zu einer Einheit verschmelzen.
www.sashawaltz.de

Presse

"Multitalente allesamt: Sie spielen Cello, Akkordeon und singen mit glockenheller Stimme. Sie sind halsbrecherische Akrobaten. Wunderbare Entertainer. Hinreißende Komiker. Und sehr, sehr erotisch. Wenn sie sich selbstversunken wie Derwische im Kreise drehen, scheint die Schwerkraft außer Kraft gesetzt. Und für Sekunden herrscht das pure Tanzglück."
Berliner Zeitung, 27-9-1997

English

The street formed the source of inspiration for the new performance by Sasha Waltz & Guests. The dynamics and throbbing sense of street life are visible in the rhythmic patterns of movement and in the colourful diversity of characters who collide with one another, literally and figuratively. Absurd everyday situations alternate with character studies, fairytale images and songs. In the past few years, the Berlin choreographer Sasha Waltz and her group have graced the Grand Theatre with imaginative, almost surrealistic dance performances that drew their inspiration from everyday life. The various parts of the Travelogue trilogy take place in places such as the kitchen, the bathroom or the bedroom. The previous show, Allee der Kosmonauten, was an ingenious and alienating representation of life in an average flat. Sasha Waltz’s productions are popular among a broad and international public.

data